Wordwall öğretmenler için genel bir etkinlik oluşturucudur. Artikülasyon çalışmasında hedef ses, konum, deneme sayısı ve ipucu düzeyi gibi verilerin nasıl tutulacağı ve dijital bir aracı seçerken sorulacak sorular.
Wordwall öğretmenler için genel bir etkinlik oluşturucudur. Artikülasyon çalışmasında hedef ses, konum, deneme sayısı ve ipucu düzeyi gibi verilerin nasıl tutulacağı ve dijital bir aracı seçerken sorulacak sorular.

Wordwall alternatifi arayan dil ve konuşma terapistinin ihtiyacı çoğu zaman yeni bir oyun değil, artikülasyon çalışmasında olanı kaydetmektir: hangi ses, sözcüğün neresinde, kaç denemede kaç doğru, hangi ipucuyla. Wordwall öğretmenler için genel bir etkinlik oluşturucudur. Konuşma çalışmasında bu ölçümleri terapist ya kendi formunda tutar ya da ölçümü de yapan bir araç seçer.
Wordwall’ın hakkında sayfasına göre araç, öğretmenlerin öğrencileri için etkileşimli oyunlar ve basılı materyaller hazırlamasını sağlar: öğretmen içeriği girer, gerisini sistem kurar. Aracın hikâyesi 2006’da Londra’da bir ortaokul sınıfında başlar; wordwall.net sitesi 2016’da açıldı.
Özellikler sayfası çalışma biçimini şöyle anlatır:
“Wordwall artikülasyon” aramasında karşılaşılan etkinlikler, başka kullanıcıların herkese açık yaptığı topluluk etkinlikleri olabilir: hedef sesi içeren sözcüklerle hazırlanmış eşleştirme, çark ya da kart oyunları. Bunlar hazırlığı hızlandırır ve çocuğun ilgisini toplar. Konuşma çalışmasının ölçüm tarafını ise terapist ayrıca planlar.
Eşleştirme ya da seçme oyununda skor, çocuğun doğru kartı ya da resmi bulduğunu gösterir. Artikülasyon hedefi ise sesin üretimidir. Çocuk “kedi” resmini doğru seçip sözcüğü “tedi” diye söyleyebilir; oyun bunu doğru sayar.
Wordwall’ın özellikler sayfası ödevde kaydedilen şeyi öğrencinin sonucu olarak anlatır; sayfada konuşma kaydından ya da sesli yanıtın değerlendirilmesinden söz edilmez. Bu nedenle bu tür bir etkinlikte üretim verisini terapist kendisi dinleyip yazar. Bu bir eksiklik değil, aracın amacının farkıdır: genel etkinlik oluşturucular sınıf içi öğrenme için tasarlanır, sesin doğru söylenip söylenmediğini kulak belirler.
Pratikte iki veri yan yana tutulmalıdır. Seçme ve ayırt etme puanı yüksek, üretim düşükse çocuk sesleri duyup ayırıyor ama henüz söyleyemiyor demektir. Seans planı buna göre değişir.
ASHA, konuşma sesi bozukluklarında müdahalenin genellikle üç aşamada ilerlediğini yazar: sesin kurulması, giderek zorlaşan düzeylerde (hece, sözcük, öbek ve cümle, konuşma) genelleme ve sesin otomatikleşip çocuğun kendini düzeltmesiyle kalıcılık. Bu sıra, her etkinlikte hangi verinin tutulacağını belirler.
| Kaydedilecek veri | Neden gerekli | Nasıl tutulur |
|---|---|---|
| Hedef ses ve karşıtı | Hangi sesin hangi sesle karıştığı ilerlemenin ölçütüdür | Örnek: /k/ yerine /t/ |
| Sesin konumu | Sözcük başında doğru, sonda yanlış olabilir; tek konumdaki başarı genelleme sayılmaz | Başta, ortada, sonda ayrı sütun |
| Çalışma düzeyi | Üst düzeye geçme kararı bu sütundan çıkar | Hece, sözcük, cümle, konuşma |
| Deneme ve doğru sayısı | Yüzde ancak deneme sayısı bilinirse anlam taşır | 20 denemede 14 doğru gibi |
| İpucu türü | İpuçsuz doğru ile modelden sonra doğru aynı beceri değildir | Görsel, işitsel, dokunsal, model |
| Uyarılabilirlik | ASHA’ya göre çocuğun yanlış söylediği sesi modelden taklit edebilmesi | Ses tek başına, hecede, sözcükte |
| Genel ölçüm | Seanslar arası karşılaştırma | Konuşma örneğinde doğru ünsüz yüzdesi |
Son satırdaki ölçüm ASHA’nın şiddet için verdiği yöntemdir: konuşma örneği alınır, fonetik olarak yazıya geçirilir, toplam ünsüz sayısı ve doğru ünsüz sayısı sayılır. Her seansta yapılmaz ama başlangıçta ve belirli aralıklarla tekrarlandığında oyun skorlarının söyleyemediğini söyler.
Çünkü aynı yaklaşım farklı yoğunlukta farklı sonuç verebilir. Allen’ın 2013’te yayımlanan randomize çalışmasında konuşma sesi bozukluğu olan 54 okul öncesi çocuk üç gruba ayrıldı. Çoklu karşıtlık yaklaşımını haftada üç kez 8 hafta alan grup, aynı yaklaşımı haftada bir kez 24 hafta alan gruptan hem 8. haftada hem de iki grup 24 seansı tamamladığında daha iyi sesbilgisel sonuç elde etti.
Kaipa ve Peterson’ın 2016 sistematik derlemesi ölçütlere uyan yedi çalışmayı inceledi ve çocukluk çağı konuşma apraksisi ile konuşma sesi bozukluklarında daha yüksek yoğunluğun daha düşük yoğunluğa göre avantajlı göründüğünü yazdı. Yazarlar en uygun yoğunluğu belirlemek için randomize kontrollü çalışmalara ihtiyaç olduğunu da belirtir.
Bu bulgular, dijital etkinlikte deneme sayısının neden kaydedilmesi gerektiğini açıklar: bir seansta kaç üretim yapıldığı bilinmeden yoğunluk planlanamaz. Oyunun süresi değil, oyun içinde çocuğun kaç kez hedef sesi söylediği sayılır.
Genel bir araçla çalışmak mümkündür; birkaç kural ölçümü kolaylaştırır:
Sesler için hazır sözcük ve kart arayan terapistler artikülasyon çalışmaları sayfasındaki ses gruplarına bakabilir.
Bir aracı Wordwall’la ya da bir başkasıyla karşılaştırırken özellik listesine değil, kendi klinik sorularınıza bakın:
Diltigo’daki oyunlar konuşma terapisi için kurulmuştur ve terapist kontrolünde kullanılır. Oyun şablonları 40’a yakın oyun türüyle terapistin seçtiği sözcükleri oyuna çevirir; ses kaydı açık oynanan pratikte çocuğun söylemek istediği sözcük ile gerçekte söylediği ayrı ölçülür ve sonuç sözcük doğruluğu ile ünsüz doğruluk oranı olarak raporlanır. Sesin bozuk ama tanınabilir çıktığı durumları her zaman yakalayamadığı için bu oranlar terapistin kulağının yerine geçmez; ona veri sağlar. Abonelik koşulları fiyatlandırma sayfasında.
Hangi aracı seçerseniz seçin, ilk adım aynıdır: bu hafta çalıştığınız bir danışan için yukarıdaki tabloyu tek sayfalık bir kayıt formuna çevirin ve üç seans boyunca doldurun. Seans planı için terapi seans planı şablonu, diğer araçlar için Terapistler İçin bölümü kullanılabilir.
Evet. Terapist hedef sesi içeren sözcüklerle eşleştirme, çark ya da kart etkinliği kurabilir ve topluluk etkinliklerinden kopya alıp düzenleyebilir. Ancak oyunda tıklanan cevap çocuğun sesi nasıl söylediğini göstermez. Konuşma doğruluğunu terapist ayrıca dinleyip kaydetmelidir; kayıt yoksa ilerleme haftadan haftaya karşılaştırılamaz.
Hedef ses, sesin sözcükteki konumu, çalışma düzeyi (hece, sözcük, cümle ya da konuşma), deneme sayısı, doğru üretim sayısı ve verilen ipucunun türü. Bu altı bilgi aynı forma yazıldığında iki seans arasındaki değişim okunabilir ve bir üst düzeye geçme kararı veriye dayanır.
Bu sık görülen bir durumdur. Skor çocuğun doğru resmi ya da kartı seçtiğini gösterir; üretimdeki hatayı göstermez. Seçme ve ayırt etme becerisi iyi gidiyor, üretim geride kalıyorsa seansta üretim basamağına dönülür ve ipucu türü yeniden gözden geçirilir. Karar terapistin dinlediği örneğe dayanır.
Kanıt bu yönde. Allen’ın 2013 tarihli randomize çalışmasında haftada üç seans alan okul öncesi çocuklar, aynı yaklaşımı haftada bir alanlardan daha iyi sesbilgisel sonuç elde etti. Kaipa ve Peterson’ın derlemesi de yoğunluğun en uygun düzeyini belirlemek için daha fazla kontrollü çalışma gerektiğini yazar.
Verilebilir, ama çocuk hedef sesi o düzeyde doğru üretebiliyorsa. Henüz doğru üretilemeyen bir sesle evde yoğun tekrar yapmak hatalı üretimin pekişmesine yol açabilir. Ödevin hangi düzeyde, kaç denemeyle ve kimin dinlemesiyle yapılacağı veliye açıkça yazılmalıdır.
Her zaman iyi bir şeyler yapıyoruz. Takip edin ve hiçbir dakikasını kaçırmayın.
Telefonunuza gelen kodu giriniz:
Telefonunuza gelen kodu giriniz: